[et_pb_section fb_built=\u201d1\u2033 thema_builder_area=\u201dpost_content\u201d _builder_version=\u201d4.19.0\u2033 _module_preset=\u201ddefault\u201d da_is_popup=\u201duit\u201d da_exit_intent=\u201duit\u201d da_has_close=\u201daan\u201d da_alt_close=\u201duit\u201d da_dark_close=\u201duit\u201d da_not_modal =\u201daan\u201d da_is_singular=\u201duit\u201d da_with_loader=\u201duit\u201d da_has_shadow=\u201daan\u201d da_disable_devices=\u201duit|uit|uit\u201d][et_pb_row _builder_version=\u201d4.19.0\u2033 _module_preset=\u201ddefault\u201d thema_builder_area=\u201dpost_content\u201d][ et_pb_column _builder_version=\u201d4.19.0\u2033 _module_preset=\u201ddefault\u201d type=\u201d4_4\u2033 thema_builder_area=\u201dpost_content\u201d][et_pb_text _builder_version=\u201d4.19.0\u2033 _module_preset=\u201ddefault\u201d thema_builder_area=\u201dpost_content\u201d hover_enabled=\u201d0\u2033 sticky_enable d= \u201d0\u2033]<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=\u201d4.19.0\u2033 _module_preset=\u201ddefault\u201d thema_builder_area=\u201dpost_content\u201d][et_pb_column _builder_version=\u201d4.19.0\u2033 _module_preset=\u201ddefault\u201d type=\u201d4_4 \u2033 thema_builder_area=\u201dpost_content\u201d][et_pb_text _builder_version=\u201d4.19.0\u2033 _module_preset=\u201ddefault\u201d thema_builder_area=\u201dpost_content\u201d hover_enabled=\u201d0\u2033 sticky_enabled=\u201d0\u2033]<\/p>\n
Het begon allemaal eind jaren tachtig in Australi\u00eb.<\/span><\/p>\n Wally Conren was de eerste persoon die Labrador en Poedel kruiste. In die tijd was hij fokkerijmanager van The Guide Dogs Association in Australi\u00eb. Deze organisatie kreeg een vraag van Patricia Blum \u2013 een blinde vrouw die zelf een hulphond nodig had. Er was maar \u00e9\u00e9n voorwaarde: het moest een hond zijn die geen allergische reacties zou veroorzaken bij haar man.<\/span><\/p>\n In het eerste project voor een periode van 3 jaar selecteerde Wally 33 standaardpoedels. Geen van hen slaagde echter voor een examen voor hulphond.\u00a0<\/span><\/p>\n Geconfronteerd met de vraag van het bestuur om een oplossing voor deze situatie te vinden, besloot Wally de labrador en de poedel te kruisen om de juiste eigenschappen van beide ouders te verkrijgen. De trainbaarheid van de labrador en de begeerlijke vacht van de poedel.\u00a0<\/span><\/p>\n Voor de eerste dekking gebruikte Wally de beste labrador fokteef onder de vleugels van genoemde organisatie en een koningspoedel.<\/span><\/p>\n In het eerste nest zijn 3 pups geboren. Op de leeftijd van 5 maanden werden monsters van speeksel en haar naar Hawa\u00ef gestuurd, waar de toekomstige eigenaar de allergietest doorstond. Het bleek dat een van de puppy's geen allergische reactie bij hem veroorzaakte.\u00a0<\/span><\/p>\n De naam van de puppy was Sultan. Eerst werd hij aan een pleeggezin gegeven voor een goede socialisatie, daarna volgde hij een training en uiteindelijk slaagde hij voor een examen om hulphond te worden. Sultan kwam terecht bij Patricia Blum en diende haar vele jaren.\u00a0<\/span><\/p>\n Na zijn aanvankelijke succes besloot Wally om nog een keer te paren. Het volgende nest had 10 puppy's, maar slechts 3 van hen vertoonden de gewenste eigenschappen.\u00a0<\/span><\/p>\n Op dat moment deed zich een ander probleem voor. Hoewel er een lange wachtlijst was voor pleeggezinnen, wilde de meerderheid van hen geen kruising pleeggezin.<\/span><\/p>\n Wally bedacht toen een oplossing om de \u201cnieuwe hond\u201d een naam te geven. Uit de ouderrassen werd Labra-doodle geboren. De volledige naam van de hond die hij aan de wereld presenteerde, was echter "Labradoodle, een nieuw ras van een hulphond, hypoallergeen".\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n Het was gewoon te veel te veel! Bij eerste generaties kunnen we niet spreken van constante genotypische kenmerken. Bovendien moeten we ook rekening houden met de negatieve effecten van hybridisatie. Het duurt generaties van selectief fokken in de richting van de gewenste eigenschappen totdat we een stabiel ras kunnen zien. De eerste kruising was niet alleen niet stabiel of hypoallergeen. En we kunnen het zeker geen NIEUW RAS noemen.<\/span><\/p>\n Wally Conren is nooit verder gekomen dan de eerste kruising F1 en heeft nooit verder gewerkt aan de ontwikkeling van een nieuw ras.<\/span><\/p>\n En toen gebeurde er iets waar Wally spijt van begon te krijgen. In een interview met een van de kranten zei hij: "Ik heb de doos van Pandora geopend".<\/span><\/p>\n Door de populariteit van Labradoodle in de media, en verkeerde beslissingen op het gebied van naamgeving en promotie van Labradoodle, ontstonden er van de ene op de andere dag nieuwe kennels. Mensen begonnen poedels te kruisen met labradors en andere rassen (zonder te letten op het juiste uiterlijk, kenmerken en zelfs gezondheidsproblemen).<\/span><\/p>\n Aan het begin van de jaren 90 werd de ontwikkeling van het nieuwe ras uitgevoerd door twee onderzoekscentra: Rutland Manor Breeding and Research Centre onder leiding van Beverley Manners, en Tegan Park Breeding and Research Centre onder leiding van Angela Cunningham. Deze instellingen richtten zich eerst op het werken aan de Australian Labradoodle met meerdere generaties, en voegden er in de loop van meerdere jaren de volgende infusies aan toe:<\/span><\/p>\n Ierse waterspani\u00ebl<\/span><\/p>\n Engelse Cocker-spani\u00ebl<\/span><\/p>\n Amerikaanse Cocker-spani\u00ebl<\/span><\/p>\n Zacht gecoate Ierse tarwe<\/span><\/p>\n Er is dus een groot verschil tussen de Labradoodle (een kruising tussen een labrador en een poedel) en de Australian Labradoodle (die 6 verschillende rassen in het bloed heeft). Het proces van het cre\u00ebren van een nieuw ras, de timing en het doel van elke infusie, evenals de resultaten, wordt door Beverley Manners zelf in detail beschreven.\u00a0<\/span><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Geschiedenis van het rasHet begon allemaal eind jaren tachtig in Australi\u00eb. Wally Conren was de eerste persoon die Labrador en Poedel kruiste. Destijds was hij fokkerijmanager van The Guide Dogs Association in Australi\u00eb. Deze organisatie kreeg een vraag van Patricia Blum \u2013 een blinde vrouw die een hulphond nodig had [\u2026]<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"class_list":["post-310465","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/alfa-europe.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/310465","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/alfa-europe.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/alfa-europe.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/alfa-europe.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/alfa-europe.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=310465"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/alfa-europe.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/310465\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":310467,"href":"https:\/\/alfa-europe.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/310465\/revisions\/310467"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/alfa-europe.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=310465"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}